Filmy teoretyczne

Część 1

INFORMACJE OGÓLNE O OŚRODKACH IKONOPISARSKICH ZIEMI PRZEMYSKIEJ

Na pierwszy rzut oka ikony w porównaniu z klasycznym malarstwem zdają się być sztuką ludową, tworzoną przez niezawodowych twórców. Jednakże ikonopisarze byli dalece nie amatorami. W dziełach ich można dostrzec wysoki poziom warsztatu, znajomości szkicu i technologii ikonopisarskiej. Przy dokładniejszym spojrzeniu stają się widoczne różnice bądź podobieństwa w stylach, kompozycji i sposobie wykonania. Obecnie pozwala nam to odtworzyć przynależność ikon do poszczególnych warsztatów, powstających wokół mistrzów, gdzie kultywowano i rozwijano własne odrębne tradycje i style pisania ikon.

Część 2

WARSZTAT IKONOPISARSKI KRĘGU MISTRZÓW Z WĘGLÓWKI Z XV–XVI W.

Węglówka to urocza podkarpacka wieś w okolicach Krosna. Miejscowość ta ma średniowieczny rodowód, jej mieszkańcy na przestrzeni wieków znani byli z rzemiosła stolarskiego, zaś w XIX w. Węglówka stała się jednym z ośrodków przemysłu naftowego. Wydobyciem ropy z bogatych złóż Węglówki zajmował się anglik, admirał Nelson Keith, który przez wiele lat mieszkał tu i został pochowany na miejscowym cmentarzu. Narodziła się nawet legenda, iż Węglówka była miejscem ostatniego spoczynku legendarnego admirała Horatio Nelsona, zwycięskiego dowódcy angielskiej floty w bitwie pod Trafalgarem, w której pokonane zostały siły Napoleona. Oczywiście, było to tylko nieporozumienie.

Część 3

IKONY Z WĘGLÓWKI

W XV i XVI w. Węglówka była bardzo ważnym ośrodkiem ikonopisarstwa Ziemi Przemyskiej. Ikony tworzone przez działających tu artystów wyróżniały się osobliwym pięknem, głębią duchowego przesłania oraz wyjątkowym mistrzostwem wykonania. Dzisiaj chcielibyśmy przedstawić Państwu kilka ikon, demonstrujących wyjątkowość dzieł mistrzów z Węglówki.

W zbiorach Muzeum Narodowego we Lwowie obecnie znajdują się trzy wyjątkowe piętnastowieczne ikony z Węglówki: Narodzenie Najświętszej Maryi Panny, grupa Deesis oraz Sąd Ostateczny. Te ikony były i są wciąż obiektem licznych badań.

Część 4

HISTORYCZNE PIGMENTY I METODY ICH WYTWARZANIA

Ikonopisarze od dawien dawna wykorzystywali w swej pracy naturalne pigmenty. Na Ziemi Przemyskiej to jakie pigmenty i w jaki sposób były wykorzystywane do tworzenia ikon wywodziło się z wpływów wielu okolicznych tradycji, przede wszystkim Bizantyjskiej, Zachodnioeuropejskiej oraz tradycji południowych Słowian. Kultura wykorzystywania większości pigmentów na przestrzeni wieków była praktycznie niezmienna, choć niektóre pigmenty były wypierane przez nowoodkryte substancje barwiące. Przez większość czasu ikonopisarze wykorzystywali mineralne oraz organiczne pigmenty, a także syntetyczne, co świadczyło o ich dużych zdolnościach chemicznych, jako że pigmenty były przez nich tworzone w domowych warunkach,

Część 5

IKONOGRAFIA IKONY „OBLICZE CHRYSTUSA NA CHUŚCIE”

Mandylion (z gr. – ubrus), czyli Obraz Jezusa Chrystusa „Nie Ręką Uczyniony” jest jednym z najważniejszych wizerunków w chrześcijańskiej tradycji Kościoła Wschodniego. Nazywany jest nawet „Ikoną Ikon” ze względu na swoją archetypowość oraz przesłanie teologiczne. Mandylion darzony jest też szczególnym szacunkiem w Kościele Zachodnim, gdzie z jego kultem powiązane jest legendarne cudowne przedstawienie Oblicza Chrystusa na Chuście Weroniki, a także jedna z teorii pochodzenia Całunu Turyńskiego [1; 2; 3]

Font Resize
Kontrast